زهرا دختری از ولایت غور یک شنبه گذشته به علت سوختگی بیش از حد در شفاخانه استقلال در کابل جان سپرد.
زهرای سوختانده شده، از ولایت غور برای تداوی به کابل آورده شده بود و این تلاش برای نجات او نتیجه نداد.
 |
| زهرا بارها توسط شوهرش مورد خشونت قرار گرفت بود و به روز یکشنبه به علت سوختگی در شفاخانه استقلال در شهرکابل جان باخت. |
محمد اعظم پدر زهرا گفته است چند سال پیش مادر زهرا مریض شده بود تصمیم گرفت خانم دیگری بگیرد و به علت نداشتن پول، زهرا و دختر خوردترش را به برادران خانم دومیاش نامزد کرد.
زهرا هنگام نامزدی کمتر از سیزده سال عمر داشته و قربانی خواست پدرش شده است.
محمد اعظم گفته است پس از عروسی با زن دوم خویش برادران او تلاش کرده که خواهرش از او طلاق بگیرد و با مردی که پولدار است عروسیکند.
اما محمد اعظم مانع طلاق شده است. این شروع ماجرایی بوده که زندگی زهرا و خواهرش را دگر گون کرده است.
پدر زهرا گفته است که دخترش توسط شوهرش به کارهای سخت مانند گِلکاری و ساختمان سازی مجبور میشده و مورد خشونت شدید قرار میگرفته است. او برای نجات دخترش به اداره محلی و شورای ولایتی غور شکایت کرده و اما به خواستهایش توجه نشده و حتا مورد خشونت قرار گرفته است.
اکنون محمد اعظم پدر زهرا همراه با دو خانماش، (مادر زهرا و زن دوماش) در کابل به سر میبرد و همراه با فعالان مدنی در پارک دارالامان در نزدیکی شفاخانه استقلال که زهرا در آن جان باخته، خیمه/ چادر تحصن، بر پا کرده اند و از دولت و نهادهای قضایی میخواهند که شوهر زهرا مجازت شده و خواهر زهرا نجات داده شود.
خیمه تحصن برای دادخواهی از مرگ زهرا چند روزی است که برپا شده است. اما تاکنون مسوولان حکومت و حتا وزارت امور زنان، کمیسیون مستقل حقوق بشر که داعیه دفاع از حقوق بشر را دارد به این خیمه سر نزده اند و نخواسته اند که حد اقل به این دادخواهی توجه شود.
هر باری که زن و دختری در این قلمرو مورد خشونت قرار میگیرد. مسوولان حکومت بهانه میکنند که خشونت توسط افراد مسلح در خارج از قلمرو دولت انجام شده است.
اما مرگ زهرا، فاجعه مرگ فرخنده، سنگسار شدن رخشانه سال گذشته در غور و تیزاب پاشی بر روی دختران و زنان کابلی در روزهای اخیر در این شهر، نشان داد که حکومت در مجازات کردن عاملان خشونت و از بین بردن زمینههای زن ستیزی کاری نکرده و اراده جدی ندارد.
تازمانی که اراده برای از بین بردن زمینههای خشونت در حکومت، نهادهای قضایی، جامعه و خانوادهها شکل نگیرد، هنجارها و ارزشهای زن ستیزانه تضعیف نشوند خشونت علیه زنان در این کشور پایدار است.
سرنوشت تلخ زهرا روایتگر این واقعیت است؛ تا زمانیکه «انسان بودن زن» فراموش شود سناریوی سوختن زنان در این جامعه تکرار میشود.
زهرا دوبار سوختانده شد. یک بار در آتش غریزه جنسی پدرش که او را در بدل هزینه عروسی خود در حالی که کودک بود نامزد کرد. بار دوم توسط شوهرش سوختانده شد که انسانیت زهرا را نادیده گرفت و او را به عنوان شریک زندگی خویش احترام نگذاشت.
 |
| پدر زهرا در خیمه داد خواهی در حال گفتگو با یک خبرنگار |
 |
| خیمه داد خواهی خانواده زهرا و فعالان مدنی در پارک دارالان |
نظرات
ارسال یک نظر