افزایش خشونت علیه زنان در دایکندی و مخالفت ملاها با روزش زنان

 خشونت علیه زنان در ولایت دایکندی ده درصد افزایش یافته است. درسال گذشته ( 1395)، 240 مورد خشونت علیه زنان در دفتر کمیسیون حقوق بشر این ولایت به ثبت رسیده است. 

محمد جواد دادگر رییس دفتر کمیسیون مستقل حقوق بشر در دایکندی گفته است که از 240 مورد خشونت علیه زنان، هشتاد درصد آن خشونت فزیکی، 60 مورد اقدام به خودکشی (که 5 تن جان باخته است) و 18 مورد فرار از منزل بوده است.

 یک فعال مدنی ولایت دایکندی به خبرگزاری پژواک گفته است، ملاها در این ولایت در سال گذشته محدویت‌هایی را بر آزادی اجتماعی دختران و زنان وضع نموده و اعلام کرده اند که دختران بایسکل سواری و ورزش نکنند.

 برخورد ملاها به آزادی‌ اجتماعی زنان در سراسر کشور وجود دارد. در تحت قلمرو طالبان حق آموزش، فعالیت اجتماعی و کار زنان به طور قطعی و گسترده نقض می‌شود و در تحت کنترول دولت نیز ملاها محدودیت‌ها و تبلیغات را در مورد نقش اجتماعی زنان انجام می‌دهند و آزاده ذهنیت زن ستیزانه را ترویج می‌نمایند. 

منع ورزش زنان در ولایت دایکندی نمونه‌ای از صدها مورد مخالفت ملاها با آزادی زنان در مناطق هزاره نشین می‌باشد و چنین برخوردها در ولسوالی‌های ولایت غزنی از جمله «جاغوری» نیز وجود دارد اما بنا به نبود خبرنگاران و سلطه‌ی‌کاریزماتیک مذهب بر ذهنیت عامه و ترس افراد از ملاها، کسی جرئت نمی کند که برخورد تحجرایانه‎ی آنها را در مورد نوگرایی، حقوق زنان و روند تغییرات اجتماعی بازتاب دهد.

  در چنین وضعیت روند تغییرات اجتماعی در بیشتری از مناطق هزاره نشین به چالش‌های جدی مواجه شده است. 

جوانان تحصیل کرده که می‌توانند در نهادهای آموزشی و ادارات دیگر دولتی کار کنند ترجیح می‌دهند بیکاری و مصارف هنگفت زندگی در شهرها را تحمل کننند و اما در مناطق شان نمی‌روند و اگر بروند با انواع چالش‌ها رو برو می‌شوند.

 همچنان درپانزده سال گذشته در انتخابات پارلمانی هرچند تحصیل کردگان جوان در رقابت‌های انتخاباتی شرکت کردند اما به علت سلطه سنت‌گرایان و ملاها هرکدام با مارک ضد دینی از میدان رقابت کنار گذاشته شدند و به جای آنها افرادی با سابقه جهادی و سنتی در پارلمان راه یافتند. 

نقش فعالان مدنی، رسانه‌ها و خبرنگاران محلی برای افشای واقعیت‌های اجتماعی مهم می‎باشد. آنها می‌توانند واقعیت‌های اجتماعی را از طریق شبکه‌های اجتماعی و مراجع خبری بازتاب دهند و فشار افکار عمومی را پادزهری بسازند علیه عقب گرایی و تحجرگرایی و نیز روند سیال تغییرات اجتماعی را حمایت کنند.