سقوط؛ یعنی افتادگی. سقوط وقتی اتفاق میافتد همهای گرهها و پیوندها را از بین میبرد. تاب و مقاومت پیوندهای سست و کاذب را نشان میدهد. شأن و مقامهای که با بنیاد سست و فریبنده بناشده را از جایگاه ساختگی و تقلبی آن بر میاندازد. سقوط وقتی اتفاق میافتد یکباره و چه اتفاقی همه چیز پراکنده، نابود و بر آفتاب میشود.
سقوط با تمام پیامدهای سنگین و ارتجاعی که دارد فرصت ساختن دوباره و بازشناسی عملکرد و اشتباهات را هم فراهم میکند. سقوط "دولت جمهوری" هم چنین شد. به ما ظرفیت افراد و ماهیت اصلی شعارها، مناسبات و واقعیتهای راستین و دروغین را عریان کرد. این بر افتادگی چه قدر تأمل بر انگیز، قابل توجه و
آموزنده بوده است.
نظرات
ارسال یک نظر