زندگی انسان به مثالی روشن؛ به نبات و گیاه سبزی مانند است که زنده بودن و
تازگی آن به خاک و موادهای طبیعی، آب و نور مرتبط است. هرگاه این عوامل و زمینه
نقص داشته باشد گیاهِ سبز و طراوت بخش، پژمرده شده و میخشکد. بر این اساس هر خواست
و نیاز جسمی، عاطفی و روانی که قاعدهٔ طبیعی زنده ماندن و نیاز پویندگی و شادابی
انسان را تأمین کند، برای انسان مفید است و موافق به فلسفهی وجودی انسان و حیات
است.

نظرات
ارسال یک نظر